Marcin, syn Jana, dziedzic na Nefedowcach, Wołkowcach i Humincach, w województwie podolskiem 1565 r. (Jabł.), a następnie właściciel Husiatyna, z którego się Kalinowscy tego domu pisali, wspólnie z żoną, Zofią Sieciechówną, córką Andrzeja, wojskiego kamienieckiego, posiadał 1569 r. dożywociem Postołowce i Subotnicę, w powiecie trembowelskim (M. 107 f. 331). Córka jego Barbara, za Janem Lanckorońskim, podkomorzym podolskim, a syn Walenty Aleksander, za krwawe zasługi i straż granic Rusi, otrzymał w 1609 r., od Rzeczypospolitej, uroczysko puste, zwane Humań, na Ukrainie, mające trzydzieści mil obwodu (V. L.). Pod Guzowem przy królu w 1,500 konnych stawał. Wzniósł zamek w Winnicy. W 1605 r. starosta bracławski i winnicki, 1606 r. i dźwinogrodzki, w końcu 1614 r. generał ziem podolskich, starosta kamieniecki i latyczowski. Pod Cecorą dzielnie się sprawiał, skąd uchodząc w przeprawie przez Prut utonął 1620 r. Żonaty z Elżbietą z Komorowa Strusiówną, kasztelanką halicką (Źr. Dz. V i Bracł. III f. 33), pozostawił z niej córki: Zofię, żonę Stanisława Rewery Potockiego, wojewody krakowskiego, hetmana wielkiego koronnego, Izabellę, za Janem Kazimierzem ze Żmigroda Stadnickim, Maryannę, żonę 1-o v. Aleksandra Prusinowskiego, 2-o v. Andrzeja Boguskiego, kasztelana sanockiego, Krystynę, za Hieronimem Herburtem i synów trzech: Adama, Jerzego i Marcina, którzy dopełnili 1623 r. w Husiatynie działu dóbr, po ojcu pozostałych. Adam wziął Nesterwar, alias Tulczyn, Krasnopole, Adamgród, alias Trościaniec; Jerzy - Buchaczowce, Krasnopol, Humań etc., a Marcin - Husiatyń, Olchowiec i inne (Gr. Kamien.). W 1622 r. trzej bracia procesowani przez Czartoryskiego, o najazd na Wasilkowce. W 1620 r. ojciec odstąpił synom: Adamowi i Jerzemu, różne królewszczyzny, trzymane przez siebie (Bracł. V f. 163 i M. 166 f. 128). ¶

Adam, starościc kamieniecki, rotmistrz królewski, otrzymał 1620 r. Wodniki, w powiecie lwowskim, a 1621 r. dobra pozostałe po straconym Piekarskim (AGZ. X. 3345 i 3359 i M. 165 f. 80). Starosta bracławski i winnicki 1622 roku, a lubecki i łojowski 1635 r., w tym ostatnim roku otrzymał, wspólnie z żoną, Krystyną z Komorowa Strusiówną i bratem Jerzym, Miziakowo w dożywocie (M. 354 f. 17 i 19; 180 f. 229). Brał czynny udział we wszystkich ówczesnych walkach z Turkami, Tatarami, Kozakami i Szwedami. Umarł, podług napisu grobowego z Nesterwaru, gdzie pochowany, w 1638 r., nie pozostawił potomstwa, a wdowa po nim, dożywotniczka dóbr Nesterwarskich, alias Tulczyńskich i starostwa lubeckiego (M. 354 f. 3), wyszła za księcia Wiśniowieckiego (Kij. V. f. 814). ¶

Jerzy, starościc kamieniecki, poseł i deputat na Trybunał radomski 1627 roku, wspólnie z bratem Marcinem ustanawiał plenipotentów w Lublinie w tymże roku, a w latach 1628-1630 otrzymał konsensa królewskie, na odstąpienie różnych królewszczyzn bratu Adamowi (Zap. Lub. 30 f. 395; M. 177 f. 125 i 178 f. 111). W 1634 r. rotmistrz królewski, otrzymał od króla zlecenie, sformowania roty husarskiej (AGZ. X. 3735). Ożeniony z Anną Warszycką, podkomorzanką sieradzką, zmarł nagle i bezdzietnie 1636 r., a pozostałą wdowę szwagrowie pozwali o dobra po nim pozostałe. ¶

Marcin, starościc kamieniecki, za konsensem królewskim z 1623 r., otrzymał od swej matki Cynkowce i dzierżawę Karaczkowską (M. 169 f. 245), które, za konsensem z 1629 r., odstąpił Silnickiemu (M. 177 f. 266). W 1633 r. dzielnie się sprawił pod Smoleńskiem; za co 1634 r. będąc już rotmistrzem i starostą czerniechowskim, otrzymał prawem lennem różne dobra w stanie Nowogródka Siewierskiego, nawet i takie, które czy to przez Zygmunta III-go, lub Władysława IV-go, dane były innym osobom, lecz te warunkom nadania zadosyć nie uczyniły (M. 180 f. 288 i 305). W 1632 r. podkomorzy podolski, wraz z żoną sprzedał Pisczatyńce, Stepankowce i Wysocko Wasilkowskiemu (Zs. Kamien. 3630). W 1635 r. został pierwszym wojewodą czerniechowskim. W 1637 r. otrzymał konsens królewski, na wykupienie z rąk Przerembskiego, starostwa lityńskiego, które w roku następnym, wspólnie z żoną wykupił. W tymże 1638 r. otrzymał starostwo bracławskie. W 1640 r. odstąpił za konsensem królewskim Czartoryą Lanckorońskiemu (M. 186 f. 197), a 1643 r. starostwo bracławskie i lityńskie, i pewno jednocześnie, lub wkrótce potem i starostwo czerniechowskie, synowi Samuelowi (M. 185 f. 509).¶

Konsens królewski na odstąpienie starostwa lubeckiego temuż synowi, otrzymał w tymże roku (M. 185 f. 543). W 1646 r. został hetmanem polnym koronnym. W tymże roku był i starostą trembowelskim i łojowskim. ¶

Bartoszewicz pisze, że w 1648 r. został wojewodą bracławskim, lecz wiadomość ta mylna. Gromił dzielnie kozaków, lecz pod Korsuniem dostał się do niewoli, z której dopiero po dwóch latach, w 1650 r. powrócił. Pod Beresteczkiem się wsławił, lecz w nieszczęśliwej rozprawie pod Batowem, 1652 r., wraz z synem swoim poległ. ¶

Wojewoda, żonaty z ks. Heleną Korecką, córką ks. Joachima i Anny z Chodkiewiczów (M. 180 f. 603), pozostawił z niej jedynego syna Samuela, któremu odstąpił 1643 r. starostwa: bracławskie, lityńskie i lubeckie, a 1646 r. oddał Husiatyń (M. 185 f. 509 i 190 f. 160). Samuel pisał się, z województwem czerniechowskiem, na obiór Jana Kazimierza. W 1646 roku zaślubił w Warszawie Urszulę Brygidę Ossolińską, kanclerzankę koronną, której zabezpieczył posagu 200,000 fl. (M. 190 f. 165). Król był obecny na ich weselu. W 1650 r. Ossoliński odstąpił mu starostwo brodnickie (M. 190 f. 385). Był i starostą czerniechowskim, a 1650 roku oboźnym koronnym. Dzielny wojownik, tak jak ojciec jego, zginął pod Batowem 1652 r. Synów jego dwóch: Jerzy i Marcin Adam. Obaj podpisali, z województwem sandomierskiem, elekcyę króla Michała. W 1664 roku pozwały ich córki Krystyny Herburtowej, o wydanie im należnej schedy ich matce z Tulczyna (Kij. VI F f. 12 i VI G f. 12; Woł. VI D f. 36; Zap. Lub. 44 f. 183 250 i 591). ¶

Jerzy zmarł bezpotomny. ¶

Marcin Adam, starosta łojowski 1670 r. i gniewkowski 1671 r., w tym ostatnim roku żonaty był z Krystyną Zebrzydowską, która po jego śmierci trzymała starostwo gniewkowskie, a na odstąpienie tego starostwa Morsztynowi, a dzierżawy bronowickiej Szczukom, otrzymała konsens królewski 1699 r. Zmarła 1701 r. (M. 220 f. 161; Sig. K. Os. 136 f. 128 i 261 f. 1). Jedyna ich córka Helena. żona Jakóba Władysława Morsztyna, wojewody sandomierskiego, z nim bezdzietna, olbrzymią fortunę Kalinowskich, przelała na Potockich 1748 roku (Bracł. XVI f. 959). W sprawie o Babie z 1729 r. cała jej procedencya, aż do Marcina, wojewody czerniechowskiego, jest powołana (Bracł. XVI f. 253). ¶

Krzysztof, rotmistrz królewski, dziedzic Miriszczowa, Biełki i części Ostałowic, w lwowskiem, 1578 r., a Kamionki i Dziatkowic, w kołomyjskiem, 1579 r. (Paw.), drugi syn Jana, a brat Marcina, pozostawił pięciu synów: Jana Bartłomieja, Marcina, Walentego, Wojciecha i Mikołaja, dziedziczących na Kamionce i Zagórzu 1595 r. (Wyr. Lub. 54 f. 10 i 63 f. 231). ¶

1)

2)

3)

Walenty, ożeniony z Eufrozyną z Bydłowskich (Zap. Lub. 66 f. 597), oprócz kilku córek, z których Klara, za Pawłem Chamcem, rotmistrzem królewskim 1697 roku (Zs. Bełs.), miał pięciu synów: Marcina, Józefa, Aleksandra, Jakóba i Antoniego. ¶

A)

Syn jego Ludwik, na Sydorowie i Hańsku (Arch. I. Z. Ros. III. 3), starosta winnicki, które to starostwo za konsensem królewskim z 1720 r., otrzymał od ojca, dostał 1736 r. list przypowiedny na chorągiew pancerną po ojcu (Sig. 25). Starostwo winnickie odstąpił Czosnowskiemu, za konsensem królewskim z 1754 r. (Sig. 17). Żonaty 1-o v. z Zofią Potocką, wdową po Puzynie, 2-o v. z Elżbietą Ponińską, wspólnie z którą otrzymał 1736 r. Dobryniów, w ziemi chełmskiej (DW. 69 f. 644), pozostawił z pierwszej żony córki: Maryannę, za Józefem Łodzia Ponińskim, wojewodzicem poznańskim i Teklę, za Antonim Bielskim, łowczym nadwornym koronnym (Gr. Lwows. z 1762 r.); z drugiej - córka Barbara, za Augustem Ulińskim. Wszystkie trzy dopełniły działu dóbr po ojcu pozostałych 1770 roku (AGZ. X. 7406). ¶

B)

Ignacy na Wielkiej Kamionce, cześnik halicki 1746 r. i starosta lelowski, nabył to starostwo od Łubieńskiej 1765 r. wspólnie z żoną, Justyną z Borzęckich, podstolanką litewską (Sig. 31). W tymże roku był i starostą dobrahostowskim i z porucznika chorągwi pancernej królewicza Ksawerego, został jej rotmistrzem (Sig. 31). Członek Stanów galicyjskich, legitymował się ze szlachectwa 1782 r., w grodzie halickim. W 1773 r. w imieniu swojem i dzieci: Seweryna, Ludwika Bartłomieja, Justyny, Józefy, Antoniny, Agnieszki i Franciszki, zawarł układ z Borzęckim, podstolim koronnym, o spadek po Emerencyannie z Warszyckich 1-o v. Pociejowej, 2-o v. Montmorency, babce Borzęckiego, a prababce Kalinowskich (DW. 90 f. 131). Z nich: Józefa, 1-o v. Głogowska, 2-o v. Sadlo de Wraznij, Justyna, 1-o v. Sołtykowa, 2-o v. Piasecka, Ludwik Bartłomiej, arcystolnik galicyjski, umarł 1833 r., Seweryn Ksawery, dziedzic Kamionki Wielkiej, kawaler orderu Św. Stanisława 1789 r., otrzymał 1766 r. list przypowiedny na chorągiew pancerną po ojcu (Sig. 32). Członek Stanów galicyjskich, mianowany hrabią austryjackim przez cesarza Franciszka I-go 17-go Sierpnia 1818 r. Herb hrabiów Kalinowskich przedstawia na tarczy pięciodzielnej, w polu pierwszem złotem - Pogoń polską, w drugiem błękitnem - Zadorę, w trzeciem błękitnem - Pilawę, w czwartem błękitnem - Wagę, w piątem czerwonem - Kalinowę. Nad koroną hrabiowską trzy hełmy. W szczycie pierwszego-ręka zbrojna z mieczem w lewo, w szczycie drugiego-trzy pióra strusie, przeszyte w lewo strzałą rozdartą z gwiazdami, w szczycie trzeciego - lwia głowa złota, ziejąca płomieniem w prawo. Labry w połowie czerwone, w połowie błękitne, podbite złotem (Ostr. 1237) Z Elżbiety Bielskiej, kasztelanki halickiej, pozostawił hr. Seweryn Ksawery dwóch synów: Ignacego i Józefa, oraz córkę Justynę, za hr. Józefem Russockim. ¶

Hr. Ignacy, dziedzic Białokiernicy, Kurzan i innych, członek Stanów galicyjskich 1830 r., z hr. Hortensyi Karśnickiej, 2-o v. Jabłonowskiej, córki hr. Antoniego i Julii z Głogowskich, pozostawił syna hr. Władysława, ur. 1831 r., zmarłego 1893 r. w Oryszkowcach, właściciela Białokiernicy, Oryszkowiec i innych, ożenionego 1857 r. z Cecylią z Szeliskich, córką Józefa Kalasantego i Emilii z Pietruskich, z której: ¶

Hr. Jadwiga, żona Artura Cieleckiego, właściciela Hadyńkowiec i innych 1884 r. Marcin Maryan hr. Kalinowski-Jabłonowski h. Kalinowa i Grzymała (przez adoptacyę), ur. 1860 r., właściciel Czeremuszna. ¶

Hr. Józef Kalasanty, ur. 1861 r., właściciel Oryszkowiec, zaślubił 1896 r. w Brodach Wandę hr. Russocką, córkę Władysława. ¶

Hr. Jerzy. ¶

Hr. Władysław zaślubił 1893 r. Karolinę z Sieminigowskich, córkę Bronisława i Heleny z Tarnawskich. ¶

Hr. Józef, drugi syn Seweryna, właściciel Kamionki Wielkiej i innych, generał b. wojsk polskich, kawaler orderu Legii honorowej i krzyża Virtuti Militari, zmarły 1825 r., z Emilii Potockiej, córki Prota i Elżbiety z ks. Lubomirskich, pozostawił córki: Sewerynę zmarłą panną, Józefę, pierwszą i Olgę, drugą żonę Ireneusza Kleofasa ks. Ogińskiego, zmarłego w Retowie 1863 r. ¶

C)

D)

E)

4.

5.

Barbara, ksieni Klarysek w Wrocławiu 1560 r., zmarła 1564 r. Elżbieta, 1621 r. żona Filipa Wołuckiego. Walenty Aleksander i żona jego, Katarzyna Sokołówna z Krzywego Chmielecka, procesują się 1638 r. z Hulewiczami o Oszczów (Bracł IX. L. 903). ¶

Maryanna, za Janem Boguszem 1638 r. Stanisław, rotmistrz królewski, został 1658 r. wojskim czerniechowskim. Jakób, podstoli bracławski 1695 roku. Józef, cześnik halicki, umarł 1701 r. Józef, podstoli bracławski 1709 r. Marcin, starosta brański, strażnik polny koronny, nabył w 1710 r. od Drozdowskiego, dom we Lwowie, na przedmieściu halickiem (DW. 61 f. 1150). Marcin zapisał 1723 r. wieś swą, Siworogi na Podolu, synowi Franciszkowi (Gr. Kam. ks. 3851). Maryanna, żona Józefa Kajetana Grabianki, podczaszego latyczowskiego 1740 r., córka lub wnuczka Walentego, cześnika halickiego. ¶

Józef, podstoli halicki 1736 r. Józef, z cześnika halickiego, chorąży dźwinogrodzki 1736 r. Córka jego Wiktorya, 1-o v. Tomisławska, 2-o v. Baranowska, 3-o v. Orańska (Tab. Gal. Quiet. Nov. 38 f. 431). Józef, miecznik latyczowski 1740 r. Maryanna, córka Wojciecha z Płonek-Strumianek, żona Szymona Łupieńskiego 1764 r. ¶

W Królestwie legitymowali się ze szlachectwa w pierwszej połowie XIX-go wieku: Marcin, Wincenty, Łukasz, Karol i Tomasz, synowie Wojciecha, Julian. syn Walentego, Franciszek i Wojciech, synowie Macieja, Andrzej, syn Jakóba, Teofil Maryan, syn Bogumiła, Jakób, syn Grzegorza i Bogumił, syn Walentego. ¶

Floryan Stanisław, syn Wojciecha i Katarzyny Kuleszanki, wnuk Stefana i Maryanny Wróblewskiej, z synem Adamem, legitymował się ze szlachectwa w Kijowie 1803 r. (Z notat L. Białkowskiego). ¶

Kunegunda Starzyńska, miecznikówna liwska, zamężna Kalinowska, 1800 roku. Franciszek, porucznik b. wojsk polskich, został 1807 r. podleśnym w Łochowie. N., sędzia pokoju w Warszawie 1807 r. Michał, zmarł bezdzietny 1811 roku, zostawiając wdowę Maryannę z Byszewskich. Mikołaj i Anna z Wójcickich 1815 r., w powiecie węgrowskim. Izabella, córka Piotra, zamężna Dobrzańska, zmarła przed 1827 r., siostra jej Franciszka, żona Klemensa Żukowskiego 1827 r. ¶

Józef, syn Piotra, sędzia apelacyjny, zmarł 1867 r., wdowa po nim, Walerya Konstancya ze Strońskich. ¶

Tadeusz, Filip i Mikołaj, synowie żyjących jeszcze 1758 r. Mikołaja i Judyty z Dragieyków, wnukowie Stanisława, zmarłego 1710 r., prawnukowie Leona, praprawnukowie Mikołaja z Kalinowa, 1667 r. dziedzica dóbr Peteklanalia Laudgin na Zmudzi. Z nich Mikołaj, ur. w Tryskach 1745 r., pozostawił Kazimierza, ur. 1786 roku, Piotra, ur. 1788 r., adwokata w Szawlach, Leona, ur. 1793 r. i Stanisława, ur. 1799 r., którzy dowiedli szlachectwa w Wilnie 1819 r. ¶

Leon przeniósł się do Galicyi i zaślubił w Rabce Wiktoryę Dasiewiczównę, z której: ¶

1)

2)

3)